خطبه آغاز كتاب‏

خطبه و خطابه روشى مخصوص در اظهار مقاصد انسانى است كه به زبان فارسى از آن به سخنرانى تعبير كنند، شيوائى و شيرينى در روش گفتار و مقاصد اخلاقى و سياسى در مندرجات آن بايد مراعات شود و اثر آن اصلاح اجتماع و انگيزش مردم است.

اسلام خطبه را شيوه تبليغات خويش ساخت و هر هفته در روز جمعه در ضمن انجام نماز جمعه فرضى لازم تشريع كرد و مسلمانان را به تأسيس آموزشگاهى كه سخنرانان خوبى پرورش دهد رهبرى نمود، يكى از مزاياى تمدن اسلامى تربيت خطيبان ماهر و زبردستى است كه در صدر اسلام از مرد و زن در جامعه اسلامى پديد شد و با يك جلسه سخنرانى تحولى ايجاد مى كردند، رئيس على الاطلاق اين مدرسه پس از شخص پيغمبر، على بن أبى طالب (ع) است.

رسوخ شيوه خطبه‏خوانى در مسلمانان تا آنجا رسيد كه در آغاز هر موضوع مهمى بدان مى‏پرداختند و چون به تأليف كتب مى‏پرداختند كتاب‏

 

خود را به خطبه شيوا و مناسبى آغاز مى‏كردند.

خطبه در اسلام شامل مطالبى بود كه با ايمان و عقيده و اخلاق و تربيت مسلمانان سر و كار داشت و با همين خصوصيات در ديباچه كتب و افتتاح محافل و امور ديگر اجرا مى‏شد.

 

خطبه كتاب كافى يكى از محاسن خطب و در زمينه خود شاهكارى است، بسيار محكم و شيوا و بى‏تكلّف تنظيم شده است و شيوه سخنرانيهاى صدر اسلام و خطبه‏هاى حضرت على (ع) و ائمه معصومين در آن هويدا است و مندرجات آن همان عقيده پاك اسلامى و اصول مقرره مذهب مقدس اماميه است، اين خطبه از نفسى پر ايمان و دلى پاك و شخصيتى همراز با امامان معصوم عليهم السلام تراويده و شايسته بسى تحسين و مطالعه و انديشه است.