باب پيروى از هوس‏

پ‏1- از ابى محمد وابشى، گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى‏فرمود:

از هوا و هوسِ خود برحذر باشيد چنانچه از دشمنان خود برحذر باشيد، زيرا چيزى براى مردان، دشمن‏تر از پيروى هوسها و دروگرى زبانهاشان نيست.پ 2- از امام باقر (ع) كه رسول خدا (ص) فرمود: خدا عز و جل مى‏فرمايد:

به عزت و جلال و بزرگى و كبرياء و نور و برترى و مقام بلندم سوگند، هيچ بنده‏اى دلخواه خود را بر دلخواه من اختيار نكند جز آنكه كارش را پريشان كنم و دنيايش را در هم سازم و دلش را بدان سرگرم كنم و از آن بدو ندهم جز همان كه مقدّر او كرده ام، به عزت و جلال و عظمت و نور و علوّ و مقام بلندم سوگند، هيچ بنده‏اى خواست مرا بر دلخواه خود مقدم ندارد جز آنكه فرشته‏هاى من او را نگهبانى كنند و آسمانها و زمين را كفيل روزى او سازم و از پس تجارت و بهره‏جوئى هر تاجرى من پشتيبان اويم و دنيا هم به آستان بوسى او آيد.پ 3- امير المؤمنين (ع) فرمود:

همانا من بر شما از دو چيز مى‏ترسم:

 

پيروى از هوا و درازى آرزو.

اما پيروى از هوا، راستش اين است كه از حق، باز مى‏دارد، و اما درازى آرزو، آخرت را فراموش مى‏سازد.پ 4- از عبد الرحمن بن حجّاج، گويد: أبو الحسن (ع) به من فرمود:

از برآمدن نردبانى كه بالا رفتنش آسان است بپرهيز هر گاه پرتگاه هلاكت بارى دارد.

گويد: امام صادق (ع) مى‏فرمود:

 

خود را به دلخواه وامنه، كه خواهش نفس نابودى خود است، دل به هوس دادن درد و آزارى است و خوددارى از آنچه دلخواهد داروى آن است.